Jest to: ' zmysłowe pragnienie' (kaa.ma-ta.nhaa),' ochota na (Wieczne) istnienie' (bhava - ta.nhaa) [jedna z częstych idei występująca w religiach monoteistycznych], 'ochota na zniszczenie jaźni' [samounicestwienie] (vibhava - ta.nhaa) [ten niewłaściwy wysiłek to jeden z wadliwych sposobów praktykowania buddyzmu, ważny zwłaszcza w głębokiej medytacji zazen].

' Zmysłowa Ochota' (kaama - ta.nhaa) jest pragnieniem zadowolenia pięciu przedmiotów zmysłów.

' Pragnienie istnienia' (bhava - ta.nhaa) jest pożądaniem nieustannego [odradzania się; stawania się] albo wiecznego życia , szczególnie w odniesieniu do życia w wyższych światach nazwanych [Światami] Piękna Materialnego i w [Światach] Niematerialnego Istnienia (ruupa - i aruupa - bhava). To dokładnie jest łączone z tak zwaną " wieczną [wiekuistą] wiarą" (bhava - albo sassata - di.t.thi), np.: wiarą w absolutny, wieczny byt-Ego utrzymujący się niezależnie od naszego ciała.

' Pragnienie zniszczenia Jaźni' - (lit.,' nie - istnienie', vibhava-ta.nhaa) jest rezultatem ' wiary w zniszczenie' (vibhava - albo uccheda - di.t.thi), np.: zwodnicze materialistyczne pojęcie [płynące] z mniej lub bardziej prawdziwego Ego, które ma zostać unicestwione w śmierci i, które nie stoi w jakiejś przyczynowej relacji z czasem przed śmiercią, i czasem po śmierci.